
Geçen sene bugün yaşadıklarımı dakikası dakikasına hatırlıyorum
Doktor kontrolüne gidip daha çok zaman var diye eve dönüşümüzü, gece sancılandığımda yüzümdeki kocaman gülümseme nedeniyle acı çektiğime ve sancım olduğuna ne annemi ne de alperi inandıramayışımı :)
ve minik çakılımla ilk karşılaşmamızı..
Annelikle ilgili ne yazmalı nasıl anlatmalı bilmem, çok yazılmış geçmişte, öykülenmiş defakez.
Ben de farklı bir şey anlatmayacağım ama doğum denilen; gerçekten enikonu doğummuş.
Ben doğdum, kızım doğdu, aşk başa sardı kendini, ömür sıfır noktasından yeniden başladı, 31 Ekim sabahı güneş doğdu, biz doğduk.
geçen sene dediğim gibi;
“Yanağı pembem, dudağı kirazım, gözü okyanusum iyi ki doğdun...”